صحنه ، تاریک است . باد ، هو هو می کشد و گهگاه صدای جیرجیرکی سکوت شب را می شکند .
آهنگساز ، با هنرمندی از پس ترسیم فضای خفقان و تاریک پیش از انقلاب بر آمده است . سالار عقیلی می خواند :
بگذار که بر شاخه این صبح دلاویز
بنشینم و از عشق ، سرودی بسرایم
آنگاه به صد شوق ، چو مرغان سبکبال
پر گیرم از این بام و به سوی تو بیایم ...
سازها بتدریج اضافه می شوند ؛ سکوت به غوغا تبدیل می شود و آهنگساز ، همراه شدن تک تک مردم به موج انقلاب و طوفانی شدن فضا را ترسیم می کند . افکت ، آزاد شدن و پر زدن پرنده را حکایت می کند . طبلها از خروش مردم سخن می گویند . صدای سازها هم مثل انقلاب ، اوج می گیرد . گروه کر با ریتم تند ، اشعار "پرویز بیگی حبیب آبادی" را اجرا می کند . دف نوازان صحنه ، فضا را حماسی می کنند. از بالکنهای تالار وحدت ، ابتدا یک نفر ، سپس تک تک و آنگاه دسته جمعی ، مردم فریاد های "الله اکبر" سر می دهند. این مشابه سازی ِ فریادهای تکبیری است که مردم مسلمان در محرم سال 1357 بر فراز پشت بامها سر داده بودند . افکت ِ تیراندازی همراه می شود با صدای آمبولانسهای بیمارستانها که سازها آن را می سازند ، افکت ِ هلیکوپتر و صدای آژیر آتش نشانی که باز هم سازهای زهی ارکستر ، آن را بازسازی کرده اند . حالا فضای خون و گلوله و حماسه در میان ریتمی از حرکت نظامیان به بهترین وجه تصویر شده است . باز هم سالار عقیلی و باز هم شعری از بیگی حبیب آبادی :
ای ایران ما / خورشید تابان / آیینه دل / آیینه جان / در باور تو / مهر ولایت / تو سرافرازی / با لطف یزدان / ...
حالا باران می بارد ؛ تند و یکریز. این ریزش رحمت الهی در کنار 40 نفر دف نوازی که ناگهان در دو سوی جمعیت سالن شروع به نواختن می کنند نوعی رابطه علت و معلولی را به ذهن تو متبادر می کند.
نور صحنه از تاریک بتدریج آبی تیره ، آبی روشن و حالا روشن روشن شده است . اشعاری که گروه کر و تکخوانان برنامه می خوانند استفاده حسابشده ای از کلماتی دارد که پُر از انرژی مثبتند : نور ، امید ، خورشید ، صبح ، باران و ... انقلاب اسلامی ایران حالا پیروز شده است .
در موومان دوم ، سازها از کسالت امام و دعای مردم برای سلامتی ایشان حکایت دارند . در نهایت ، موزیک غم از پرواز روح امام خمینی به ملکوت اعلا خبر می دهد که این خبر ، همراه می شود با طبل و سنج و دمّام که از شور تاریخی مردم در سوک رهبر کبیر خود حکایت دارد . 40 دف زن باز هم می نوازند و خواننده می خواند :
ای مهر جانها ! رفتی ز خانه
در کوی دلها ، از تو نشانه
ای پیر دلها ! آیینه ما
آیین سبز است ، شد جاودانه
این سوک و عزا و این ازدحام سازها ، ناگهان به موسیقی ملایم و آرامش بخشی تبدیل می شود که ناشی از انتخاب حضرت آیت الله خامنه ای به رهبری انقلاب اسلامی است .
موومان دوم با سرودی که گروه کر اجرا می کنند و در آن از انتخاب فرزند امام حسین "ع" به رهبری و شادمانی مردم از این انتخاب سخن می گوید به پایان می رسد .
در موومان سوم ، صدای سازها ، چرخش و گردش را به ذهن متبادر می کند ، کنایه از تلاش مردم و مسئولان در بازسازی کشور و آبادانی آن . این شور و تلاش بتدریج سرعت می گیرد و در موومان چهارم :
امروز در راه روشن فردا
دنیا می بیند عزم ما را
فردا دنیا با حیرت خواهد دید
ایران ِ فاتح ِ قله ها را
همواره در اهتزازیم
سربلند و سر افرازیم
با هم ، یکدل و یکصدا
همره و همنوا
می سازیم فردامان را ...
این راه بلند مردم و مسئولان کشورمان تا رسیدن به قله های چشم انداز 20 ساله در افق 1404 خورشیدی است با حفظ ارزشها که سرود "شهیدان " در پایان موومان چهارم بر آن تاکید می کند .
***
مجید انتظامی در این اثر که با فاصله گذاری و کشاندن بخشی از ارکستر خود از جمله دف نوازان ، طبل و دمّام زنان و الله اکبر گویان ِ پشت بام به میان تماشاگران حاضر در سالن ، و استفاده از افکتهای رهایی و پرواز پرنده ، بارش باران و ... به خلق نوعی "موسیقی - تئاتر" دست زده که با رهبری 360 درجه ای صحنه و سالن ، بخوبی از پس مدیریت آن بر آمده است که البته در این مدیریت ، نقش صدابردار صحنه و سالن ، در موفقیت این اجرا ، مثال زدنی و انکار نشدنی است .
با این اثر که دوشنبه شب توسط دکتر احمدی نژاد در تالار وحدت تهران رونمایی و اجرا شد ، شمار آثار فاخر موسیقایی سه سال اخیر از تعداد انگشتان دست فراتر رفت و حالا با اطمینان خاطر می توانیم بگوییم میزان آثار موسیقی علمی و ارزشمند در دولت نهم ، هم از لحاظ کمّی و بالاتر از آن از لحاظ کیفی ، از دیگر دولتهای پس از انقلاب فراتر رفته است .
البته خارج از انصاف است که نمونه های معدودی چون "سمفونی هفتم تیر" (کجایید ای شهیدان خدایی) را که در اواسط دهه شصت ساخته و اجرا شد و هنوز چون خورشیدی در آسمان موسیقی ایران می درخشد ، در این دایره در نظر نگیریم .
با این حال ، بار اصلی تولید آثار ارزشمند و ماندنی در این عرصه را "مجید انتظامی" به دوش کشیده است و بخصوص با سمفونیهای خرمشهر و بالاتر از آن " ایثار" ، نام خود را به عنوان پرکارترین و خوش کار ترین هنرمندان و آهنگسازان ثبت کرده است . پس استبعادی ندارد که دکتر احمدی نژاد که رئیس جمهوری است که بیشترین تلاش را در احیا ، تقویت و تثبیت ارزشهای انقلاب اسلامی داشته است ، پس از اجرا بر پیشانی "انتظامی" بوسه بزند و او را در آغوش بکشد .
این اثر ، یک نمره 20 دیگر در کارنامه مجید انتظامی است که نشان داده است در عرصه های موسیقی دفاع مقدس و انقلاب ، چیزی کم نگذاشته است و یک هشدار به دیگر موسیقیدانان کشورمان که کمی بجنبند ، فرصت برای خدمتگزاری به فرهنگ ملی این مردم ، همیشه به این راحتی به دست نمی آید ...
- گزارش من را از حاشیه های برنامه رونمایی سمفونی انقلاب اسلامی در اینجا بخوانید .
- همین روزنوشت را در صفحه تصویر روز کیهان روز پنجشنبه در اینجا بخوانید.
١- گسترش موسیقی فاخر ، از اتفاقات مبارکی است که در سالهای حاکمیت دولت نهم روی داده است ، اما متاسفانه نه رسانه ها آنچنان در دست دولت است که تبلیغی کند و نه اگر در دست دولت بود ، آنقدر عُرضه بهره برداری از این ابزار را داشت تا کارهای انجام شده خود را به رخ بکشد و نه بدبختانه بچه حزب اللهی ها خیلی اهل موسیقی هستند که دست همسر و فرزندانشان را بگیرند و بروند و بلیطی بخرند و بیایند در دو سه تا روزنامه ای که دستشان مانده یا در محیط وب و وبلاگهایشان تبلیغاتی بکنند و دیگران را دعوت به رفتن به این محیطها !
علی الحساب باید حضور پر شمار و مکرر برجستگان موسیقی کشورمان را در عرضه و عرصه اجرا طی سالهای اخیر به عنوان یک "خبر" یاد آوری کرد . حضور بزرگانی چون محمد رضا لطفی ، پرویز مشکاتیان ، محمد رضا و همایون شجریان ، شهرام ناظری ، کامکارها ، فرهاد فخرالدینی ، علیرضا قربانی و ... در سالهای اخیر در تهران و شهرستانها و در نوبتهای متعدد و با فاصله های کم - آن هم در شرایطی که بسیاری از آنها از سالهای اول انقلاب به بعد قهر کرده بودند و به دلایل مختلف اجرایی نداشتند - نشان از توجه مسئولان فرهنگی دولت به موسیقی سالم و فاخر و تاثیر گذار دارد ؛ توجهی که همان طور که نوشتم با بی توجهی معنا دار رسانه ها به آن همراه است .
2- برنامه " این فصل را با من بخوان " که تلفیقی از موسیقی های خاطره انگیز و ماندگار مرتبط با دفاع مقدس و شعر و کلام است ، این شبها در تالار وحدت تهران در حال اجراست . به دوستانی که علاقه مند به موسیقی هستند و نیز به دوستانی که احتمال می دهند کمی به موسیقی علاقه داشته باشند ! پیشنهاد می کنم این برنامه را به همراه خانواده های خود از دست ندهند .
شنیدن دوباره موسیقی فیلمهای از کرخه تا راین ، آژانس شیشه ای و دوئل تا موسیقی بسیار افتخار آمیز سمفونی ایثار آن هم یکجا و در یک برنامه ، به همراه اجرای زنده بخشهایی از فیلمهای مزبور به صورت تئاتری بر صحنه تالار وحدت و زنده شدن خاطرات دوران دفاع مقدس ، فرصتی است که فقط در این سالها به دست آمده است ؛ گذشته از اینکه هنر ناب "مجید انتظامی" انصافا لذت بردنی است .
3- دستهای پر توان مجید انتظامی که دیروز متن موسیقی های مزبور را نوشته و امروز آنها را در ارکستری بزرگ رهبری می کند ، کمتر از دستهای کسانی نیست که آن روزها ماشه ها را به روی سربازان ارتش آمریکایی بعث می چکاندند ؛ این اعتقاد محکم و قطعی من است ...
لینک این مطلب در برنا نیوز :
پروفایل تقی دژاکام
